saat sabah 7 civarı ve ben hala uyumadım. hoş, şaşılacak şey değil bu, günlerdir uyuyamadığım göz önüne alındığında. beni uyutmayan şeyin nedenini çok iyi biliyorum ama bunu kendime açıklamaktan korkuyorum. bu gerçekle yüzleşmek, yokluğunu bir kez daha kalbime anlatmak zor geliyor. her saniye daha da acıtıyor ya da geçiyor. hafifledikçe artan bir yük gibi bu. kalbimde hafifleyen bu yük aklımı ele geçirmeye başladı. bedenim onun ellerinde gibi…
hava aydınlık, zaman geçiyor, yokluğu aynı yerde duruyor. her yanım boş. her yanım o’nsuzluk kokuyor, bir sis gibi karanlığı üzerime çöküyor. hava aydınlanıyor, güneş bu sisi açacak mı bilinmez…
yazının müziği, müziğin yazısı: ilhan şeşen – sarılınca sana
Etiketler: Onsuzluk, Sis, İlhan Şeşen - Sarılınca Sana
